Zwitserland Vandaag

Bern

Zoeken
Binnenland

Europees Hof veroordeelt Zwitserland voor politiegeweld bij arrestatie in Genève

Het Europees Hof voor Mensenrechten veroordeelt Zwitserland voor onmenselijke behandeling bij een arrestatie in Genève in 2018, nadat Zwitserse rechtbanken het politieoptreden eerder zelf proportioneel hadden genoemd.

Het gebouw van het Europees Hof voor Mensenrechten in Straatsburg.
Foto: Gzen92 · Wikimedia Commons · CC BY-SA

Het Europees Hof voor Mensenrechten (EHRM), de rechter in Straatsburg die toeziet op het Europees Verdrag voor Mensenrechten, heeft Zwitserland veroordeeld, meldt het EHRM zelf. Het hof stelt een schending vast van artikel 3, dat onmenselijke of vernederende behandeling verbiedt. De zaak draait om een arrestatie in Genève op 9 april 2018. Agenten in burger van de drugsbrigade hielden toen een man met psychische problemen staande, tijdens een controle in een bekend heroïnegebied. De man verzette zich, waarna een achtervolging en worsteling volgden. Een agent sloeg hem daarbij herhaaldelijk in het gezicht. Het EHRM kon niet uitsluiten dat de klappen doorgingen nadat de man al geboeid op de grond lag.

Volgens het EHRM gaf de man tijdens de controle een van de agenten een knietje in de kruis. Daarna rende hij weg en sprong in de auto van een kennis van zijn moeder. Hij werd daarvoor zelf veroordeeld voor geweld tegen ambtenaren. Het Geneefse hof van justitie bevestigde dat vonnis in juli 2021.

Het EHRM wijst erop dat Zwitserse instanties het politieoptreden eerder juist als proportioneel hadden beoordeeld. De Geneefse politietoezichthouder IGS concludeerde in januari 2020 dat het optreden gerechtvaardigd was. Het openbaar ministerie sloot de zaak in juni 2021. Zowel het Geneefse hof van justitie in november 2021 als het federale hof in mei 2022 bevestigden dat de kracht noodzakelijk en proportioneel was. Het EHRM was het daar niet mee eens en noemde de kracht buitensporig. Wel erkende het hof dat enige dwang nodig was om de man te overmeesteren.

Los daarvan stelde het EHRM ook een schending van artikel 3 vast omdat het onderzoek na het incident ontoereikend was. Dat onderzoek duurde bijna drie jaar, ondanks maar enkele te ondervragen getuigen. Er kwam geen confrontatie tussen de ooggetuige die de man in haar auto liet stappen en de betrokken agenten. Zo bleven hun tegenstrijdige verklaringen onopgehelderd. De twee belangrijkste bewijsstukken waren foto’s van het gezwollen gezicht van de man en bloedspetters op de auto. Die waren er alleen doordat zijn moeder en haar buurvrouw die zelf hadden gemaakt.

Het EHRM legt Zwitserland op de klager binnen drie maanden 11.000 euro schadevergoeding te betalen. Daar komt 15.000 euro aan proceskosten bij, voor de Zwitserse en de Straatsburgse procedure samen. De klager had zelf 10.000 Zwitserse frank schadevergoeding en ruim 18.000 euro proceskosten gevraagd. De Zwitserse regering stelde 4.000 frank en maximaal 10.000 frank proceskosten voor.

De uitspraak kwam van een commissie van drie rechters van de vijfde sectie van het EHRM. Ze is definitief: tegen zo’n commissie-uitspraak is geen hoger beroep bij de Grote Kamer mogelijk. De zaak was op 15 september 2022 aangespannen. De rechters beraadslaagden op 15 oktober 2026, voordat de uitspraak op 12 november 2026 werd gepubliceerd.

Bronnen

  1. Europäischer Gerichtshof für Menschenrechte verurteilt Schweiz — Blick,
  2. Menschenrechtsgerichtshof verurteilt Schweiz wegen Polizeigewalt — watson,
  3. EHRM, Roux t. Zwitserland (nr. 45008/22), uitspraak 12 november 2026 — European Court of Human Rights / HUDOC (echr.coe.int),
Methodiek

Dit artikel is door een AI-systeem geschreven op basis van feiten uit nieuwsmedia in Zwitserland en openbare bronnen, met de bron bij elk feit, en gecontroleerd volgens onze methodologie. De auteursnaam is een redactioneel pseudoniem. Fouten? Meld ze via de contactpagina.

6/6 feiten bevestigd door een openbare bron · betrouwbaarheid 95%

Beeld: Gzen92 · Wikimedia Commons · CC BY-SA

  1. Het Europees Hof voor Mensenrechten (EHRM) heeft Zwitserland veroordeeld wegen schending van artikel 3 van het Europees Verdrag voor Mensenrechten, dat onmenselijke of vernederende behandeling verbiedt. De zaak (Roux t. Zwitserland, nr. 45008/22, uitspraak 12 november 2026) gaat over een arrestatie in Genève op 9 april 2018, waarbij agenten in burger van de drugsbrigade een man met psychische problemen staande hielden tijdens een controle in een bekend heroïnegebied. De man verzette zich, waarna een achtervolging en worsteling volgde en een agent hem herhaaldelijk in het gezicht sloeg; het EHRM kon niet uitsluiten dat de klappen doorgingen nadat hij al op de grond en geboeid was. EHRM, Roux t. Zwitserland (nr. 45008/22), uitspraak 12 november 2026 · gecontroleerd
  2. De man vocht zich los tijdens de controle en gaf een van de agenten een knietje in de kruis voordat hij wegrende en in de auto van een kennis van zijn moeder sprong. Hij werd daarvoor zelf veroordeeld voor geweld tegen ambtenaren en kreeg een boete, een vonnis dat het Geneefse hof van justitie in juli 2021 bevestigde. EHRM, Roux t. Zwitserland (nr. 45008/22), uitspraak 12 november 2026 · gecontroleerd
  3. Zwitserse instanties hadden het politieoptreden eerder als proportioneel beoordeeld. De Geneefse politietoezichthouder IGS concludeerde in januari 2020 dat het optreden gerechtvaardigd was, het openbaar ministerie sloot de zaak in juni 2021, en zowel het Geneefse hof van justitie (november 2021) als het federale hof (mei 2022) bevestigden dat de toegepaste kracht noodzakelijk en proportioneel was. Het EHRM was het daar niet mee eens en achtte de kracht buitensporig, ook al erkende het hof dat enige dwang nodig was om de man te overmeesteren. EHRM, Roux t. Zwitserland (nr. 45008/22), uitspraak 12 november 2026 · gecontroleerd
  4. Het EHRM bekritiseerde ook het onderzoek dat na het incident volgde als ontoereikend, en stelde daarnaast los daarvan een schending van artikel 3 vast. Het onderzoek duurde volgens het hof bijna drie jaar, ondanks maar enkele te ondervragen getuigen en een beperkt aantal onderzoeksstappen, en er vond geen confrontatie plaats om de tegenstrijdige verklaringen tussen de ooggetuige (de automobiliste die de man liet instappen) en de betrokken agenten op te helderen. De twee belangrijkste bewijsstukken - foto's van het gezwollen gezicht van de man en bloedspetters op de auto - waren er alleen doordat zijn moeder en haar buurvrouw die zelf hadden gemaakt. EHRM, Roux t. Zwitserland (nr. 45008/22), uitspraak 12 november 2026 · gecontroleerd
  5. Zwitserland moet de klager volgens de uitspraak binnen drie maanden 11.000 euro schadevergoeding betalen, plus 15.000 euro aan proceskosten voor de Zwitserse en de Straatsburgse procedure, om te zetten in Zwitserse frank tegen de koers op de dag van betaling. De omgezette bedragen liggen rond 10.000 respectievelijk 14.000 Zwitserse frank, zoals Blick en Watson melden. De klager had zelf 10.000 frank schadevergoeding en ruim 18.000 euro proceskosten gevraagd; de Zwitserse regering stelde 4.000 frank en maximaal 10.000 frank proceskosten voor. EHRM, Roux t. Zwitserland (nr. 45008/22), uitspraak 12 november 2026 · gecontroleerd
  6. De uitspraak kwam van een commissie van drie rechters van de vijfde sectie van het EHRM en is definitief; hoger beroep bij de Grote Kamer is tegen zo'n commissie-uitspraak niet mogelijk. De zaak was op 15 september 2022 aangespannen en de rechters beraadslaagden op 15 oktober 2026, voordat de uitspraak op 12 november 2026 werd gepubliceerd. EHRM, Roux t. Zwitserland (nr. 45008/22), uitspraak 12 november 2026 · gecontroleerd

Vaker Zwitserland Vandaag in Google? Kies ons als voorkeursbron